Op verzoek van de webredactie vertellen de emeritus-predikant en zijn vrouw hoe het leven is in Arapoti in Brazilië. Ruim drie weken geleden togen de Barnevelders naar het verre land om voor de periode van een jaar de kerkelijke gemeente in Arapoti geestelijk bijstand te bieden. ,,We wonen in het stadje Arapoti in de wijk, waar veel Nederlanders wonen en we lopen elke zondag naar de kerk. Die ligt op twee minuten afstand van ons huis. Wim preekt de ene zondag 's morgens en de andere zondag 's avonds in de kerk. Dat wisselt hij af met de Braziliaanse predikant. Als hij 's avonds preekt, preekt hij ook 's morgens voor een heel klein groepje Nederlanders. Zij hebben nog te veel moeite met het Portugees, de voertaal hier’’, schrijft het echtpaar. ,,De ouderen zijn vaak als kind met hun ouders meegegaan om hier een bestaan als boer op te bouwen, dat was zo omstreeks 1960. Dat was hard werken en heel zuinig zijn. Er waren misoogsten en ziekten onder het vee. Velen zijn teruggegaan, omdat ze het niet konden bolwerken. De ouderen die hier wonen, hebben vaak mooie huizen. Het lijkt allemaal zo mooi als de zon schijnt. Toch zijn moeiten hun deur ook niet voorbij gegaan. Kinderen zijn gestorven vanwege ziekten of ze zijn verongelukt. Andere jongeren zijn ontspoord door drank en zijn aan lager wal geraakt.

De honger naar het evangelie is groot en ook is het echtpaar onder de indruk van wat daarvan in praktijk wordt gebracht. Maar er zijn ook zorgen. ,,Wat moet er veel geld bij elkaar gebracht worden om de school hier te bekostigen en te zorgen voor christelijke leerkrachten. Om dan nog maar te zwijgen over de ouderenzorg en de zorg voor de gehandicapten. Vorige week zijn we naar een klein dorpje twintig kilometer verderop geweest, waar de gemeente ook een kerkje heeft gebouwd; het is een zendingsproject. Wat hebben we genoten van de aandacht van de 70 kinderen, toen er verteld werd uit de bijbel. Kinderen van 4-14 jaar, die enthousiast zongen: ‘Lees je bijbel, bid elke dag’. Natuurlijk verstaan we nog geen Portugees, maar we konden wel de belangstelling lezen op de gezichten.’’

,,De laatste drie dagen heeft het vreselijk geregend, met een verschrikkelijk onweer. In 36 uur viel er 280 millimeter neerslag. De ouderen zeiden dat zoiets bij hen in vijftig jaar niet geweest was. Zondag konden dan ook verschillende mensen niet naar de kerk komen. Wegen waren kapot en wel 54 van de 120 bruggen waren weggeslagen. Een enorme ravage. Brazilianen, die wonen op dieper gelegen grond, waar ze eigenlijk niet mochten bouwen, hebben veel wateroverlast en huizen staan in het water. Voor ons is het gelukkig dat we hoog wonen. Na de dienst van zondagmorgen hebben we met de auto de ravage bekeken en gezien hoe erg de schade wel is. Echt een ramp. Nu is het maandagmorgen en de zon schijnt weer. We bidden, dat de zon van Gods liefde ook over ons hier in Brazilië mag schijnen. Wie behoefte voelt om iets van zich te laten horen, mailen kan via het contactformulier op deze website.’’

> Eerder verschenen bericht over dit onderwerp:
Ds. Van der Linde tijdelijk naar Brazilië